تبلیغات
مقالات پزشکی
سه شنبه 17 خرداد 1390

پدر طب تغذیه

   نوشته شده توسط: موسسه احیای سلامت    

پدر طب تغذیه   



پدر طب تغذیه  

این عبارت زیبا، عنوان مقاله ای است که در نشریه نظام پزشکی (نشریه سراسری سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران شماره مهرماه 1389) منتشر شده است که نویسنده فرهیخته آن به تبیین ابعاد علمی زندگی پزشک عالیقدر ایرانی حکیم منصور الحسن بن نوح القُمدی پرداخته است و به دقت مستندات لازم برای مقاله را نیز جمع آوری نموده است.

 

ضمن اعلام مراتب تقدیر و تشکر از رویکرد نوین سازمان نظام پزشکی در راستای احیای فرهنگ غنی طب جامع ایران، متن کامل مقاله را با ذکر دقیق آدرس الکترونیکی آن در اختیار خوانندگان عزیز قرار می دهیم.

 

 ابومنصور الحسن ابن نوح القَُمری (Abu Mansur Al-Hasan Ibn Nuh Al. Qumri) (وفات در سال 990 میلادی) یکی از پزشکان نامی سرزمین ایران است. متأسفانه در مورد شرح حال وی اطلاع چندانی موجود نمی باشد و در بیشتر منابع فقط به تاریخ وفات وی اشاره شده است. او در کتاب پر بار خویش به نام "الغنیّ و المنیّ" برای اولین بار به علت و آثار سوزاک Ghnorrhrea اشاره کرده است. تا قبل از اکتشاف پنی سیلین این بیماری معضلی بود که یافتن راه کار آن بسیار سخت می نمود و حتی متمایز کردن آن به عنوان یک بیماری جدا از سیفیلیس و تشریح آن به سادگی ممکن نبود.(1) برای نخستین بار، این امر را ابومنصور به خوبی انجام داد. کتاب خانه کنگره آمریکا صفحاتی چند را به شرح حال این پزشک عالی قدر پرداخته است و جالب این که آثار وی را به ویژه کتاب "الغنیّ و المنیّ" در زمره دایره المعارف های پزشکی کلاسیک اسلامی می داند حائز ذکر است که کمتر کتابی توانسته این عنوان را به خود اختصاص دهد.(2) ابو منصور به قولی استاد ابن سینا بوده است. این امر توسط بسیاری از منابع تأیید شده است ولی اشاره ای در کتب ابن سینا به وضوح به این مسئله نشده است. به مانند بقیه پزشکان ایرانی به دلیل نگارش آثارش به عربی هم اکنون در جهان بیشتر به عنوان پزشکی عربی شناخته شده می شود. هر چند برخی از منابع بی طرف اشاره ای به ایرانی بودن وی می نمایند. ذکر این نکته از این لحاظ مهم است که در دوران معاصر هم تمام پزشکان ایرانی خارج از کشور به هر حال، بعدها در آن نظام آموزشی و فرهنگی طبقه بندی خواهند شد.

 

شارحان آثار ابو منصور القمری به عدد انگشتان دست هم نمی رسند. نخستین بار، مانفرد اولمان Manfred Ulmann بود که در سال 1970 در کتاب تاریخ طب به تشریح آرای ابو منصور پرداخته و به ویژه به کتاب الغنیّ و المغنیّ اشاره کافی کرده است. این کتاب بعدها در سال 1997 توسط دانشگاه ادینبورگ چاپ شد.(3)

 

دیگر دانشمند ترک، فوئات سزگین Fuat Sezgin نیز در آلمان در زمینه داروسازی و علم الادویه از ابو منصور یاد می کند. (5و4)

 

 پرفسور ریچارد تیپر Richard Tapper و کیث مک لاکلان Ckeith Mclachlan، در کتاب "فن آوری، سنت بقایای فرهنگ خاورمیانه و آسیای مرکزی" با اشاره به کتاب الغنیِّ و المغنیّ این کتاب را بعد از قانون شاخص ترین اثر قرن دهم می نامند. جالب این که آن را نمونه ای از آثاری می داند که به طور جامع با آگاهی قبلی جمع آوری شده است. ولی معتقد است تأثیر طب و سنن شرقی بر این کتاب به مراتب بیشتر از قانون می باشد و قانون بیشتر ادامه دهنده سنت یونانی است تا الغنیّ و المنیّ. پرفسور تیپر به کتاب دیگری از ابو منصور اشاره می کند که در کمتر آثار غربی دیده شده است. هر چند این کتاب اتفاقاً در شرق مشهورتر می باشد. وی می گوید:" کتاب التنویر فی الاصلاحات الطبیّه " (Al-Tanwir fil-Istalahatal-Tibbiya) نخستین فرهنگ لغات پزشکی است که در تاریخ نگاشته شده است و با لفظ فرهنگ لغت جیبی از آن یاد می شود.(6)

 

 کتاب دیگری به نام "علت العلل" منسوب به ابو منصور است که مفقود شده و هم اکنون نسخه ای از آن در دست نیست. دکتر ریچارد تیپر با بررسی نسخه های خطی سند 43 بخشی خطی را یافته است که کامل ترین و دقیق ترین نسخه موجود از کتاب الغنی و المنی می باشد. در این نسخه علایم (Symptom) و نشانه ها (Signs) به خوبی تشریح شده است و از این لحاظ این استدلال که قطعاً ابو منصور استاد ابن سینا بوده حداقل از نظر مطالعه کتاب ارزشمند وی تردیدی به جا نمی گذارد. این کتاب که هیچ گاه ویراسته به طور کامل چاپ نشده است به معنای تمام یک کناش (Kunnash) است. کناش در لغت به معنی تلخیص و اختصار است و شاید به معنای اصول باشد. پاره ای ریشه آن را از کنشاء می دانند که به معنای جَعد است و به مجموعه مطالبی گفته می شود که در کنار هم به صورت گردآوری و نامرتب آورده شده است ولی به نظر نگارنده این نام برای نوعی دایره المعارف استفاده می شود که شامل جمیع موارد یک شاخه علمی باشد. مثال کُنّاش رازی، کُنّاش ابومنصور و ... (6 و دهخدا)

 

 دکتر تیپر می گوید تمام نویسندگان در باب کشف بزرگ ابومنصور بسیار سخن گفته اند و مسئله سوزاک تقریباً برای همه شناخته شده است. ولی طبق بررسی های من دقت نظر ابومنصور به مسئله آلودگی های غذایی از مسائلی است که کمتر به آن توجه شده است. به همین دلیل مقاله میراث پزشکی در باب غذا و نوشیدنی ها تقریباً به طور کامل به ابو منصور اشاره دارد.

 

 ابومنصور با دقت وافری از نوک انگشتان پا تا سر را مورد مطالعه قرار داده و مسائل تغذیه ای را به دقت بیان کرده است و جالب این که اولین بار به صورت دقیق به مسائل تغذیه ای مرتبط و غذاها اشاره می نماید. هر چند تا روزگار وی بسیار بودند پزشکانی که به مقوله تغذیه و گیاهان دارویی پرداخته اند ولی ایشان به نوعی پدر علم تغذیه پزشکی (Medicinal Nutrition) می باشند، علمی که به تأثیر غذاها بر سلامتی بر اساس سنت بومی رایج بلکه به عنوان واحدی مستقل می پردازد. در طی این تحقیقات است که او از تجویزهای خاص غذایی استفاده می کند و این بخش برای اولین بار در مقایسه با سایر پزشکان بیش ترین سهم از درمان را در تجویز پزشکی به خود اختصاص داده است.(6) جایگاه تغذیه و در کتاب الغنیّ و المنیّ که اسم با مسمایی هم در این رابطه به کتاب انتخاب شده است، کاملاً واضح است.

 

 ابومنصور از شهرت رازی بسیار آگاه بود و به شدت در برخی از ارجاعات وی را توصیه کرده است.

 

 

ابومنصور و طب مسافرتی

 

 جایی ابومنصور می نویسد:

قدرت و توان بدن (که رابطه تنگاتنگی با تغذیه دارد) به ویژه در آغاز مسافرت ها از نظر عدم ابتلا به بیماری حائز اهمیت است و پزشکان با آگاهی به این مسئله می توانند با دادن استراحت کامل، حمایت روانی و مسائل روحی و تغذیه مناسب در صورت بیماری مریض را شفا دهند. هر چند دوره یک بیماری کوتاه هم باشد بایستی علت آن مرتفع گردد. اما اگر در مواردی علت به طور یقین برای ما محرز نشد مسائل تغذیه ای را نباید از یاد برد.(6) این اولین بار در تاریخ است که وظیفه یک پزشک توجه کافی بودن تغذیه بیمار می باشد. ارتباط مسائل تغذیه ای با بیماری هایی که در آن دوران شایع بودند مانند وبا (Cholera) از نظر ابومنصور دور نمانده است. ابومنصور می گوید که وبا نمی تواند در اثر خوردن رژیم غذایی خاص ایجاد شود بلکه می تواند در اثر خوردن میوه های تازه بعد از غذا ایجاد شود و از میان میوه ها هندوانه Water Melon بسیار قابل توجه است. این موضوع نشان می دهد وی به رابطه آب آلوده با محیط رشد صیفی جات و میوه ها آگاهی داشته است. در یکی از نسخه ها ابومنصور به درمان های سرگجیجه اشاره می کند و در اکثر موارد به درستی تقویت تغذیه ای می داند و معتقد است که حتماً در موارد بیماری های صعب العلاجی مانند مننژیت نقش رساندن مایعات به بدن از اهمیت فراوانی برخوردار است.(6)

 

 

 

داروشناسی ابومنصور القمری

آنتونیو اسکارپا Antonio Scarpa در سال 1982 – 1980 در مقاله ای در مجله اتنوفارماکولوژی درباره روغن کرچک و استفاده های تاریخی از این گیاه باستانی با نام ریسینوس کومونیس Ricinus Communis بعد از ذکر تاریخچه ای طولانی، از 4000 سال پیش از میلاد تا کنون، در حواشی قرن دهم از ابومنصور القمری یاد می کند و می گوید که ابومنصور برای شست و شو دادن معده از اخلاط مضرّ و متوقف کردن ترشح موکوس از روغن کرچک استفاده می کرده است. به همین دلیل هم روغن کرچک نوعی عصاره با طبع سرد لقب گرفت.(7)

 

 دیوید هوپر در سال 1937 از کتاب با ارزش و کمیابی درباره گیاهان مفید و سنتی در مناطق ایران و عراق از ابومنصور یاد می کند. در صفحه 75 و 76 این کتاب می خوانیم: کتاب الابنیه عن حقایق الادویه یکی از آثاری است که از تحقیقات ابومنصور القمری در زمینه تغذیه استفاده کرده است. به قول نویسنده این کتاب بعد از مهاجرت تاریخی برزویه طبیب به هند سنت پیدایش ادبیات نوین پزشکی از این دوران شکل گرفته است. با توجه به بخارایی بودن ابومنصور و حتی نزدیکی های فرهنگ هندیان باستان و ایرانیان باستان این امر کاملاً منطقی جلوه می نماید.(8)

 

 عربی یا ایرانی؟!

این مناقشه که از دورانی که ما اکنون با احترام از آن به عنوان دوران اسلامی – ایرانی یاد می کنیم در سال های اخیر بسیار افزون تر از گذشته شده است. تقریباً به واسطه آثار نوشتاری در آثار بسیاری از دانشمندان این دانشمندان عرب تلقی می شوند.

 

 در یکی از وب گاه های معروف جهان عرب به مطلبی برخورد کردم که به عنوان آن مطلب "نوآوری های پزشکی ارائه شده توسط اعراب" بود(9) دقیقاً همین مطلب در کتاب ماه علوم و فنون سال 1388 از دکتر عبدالعلی محقق زاده با عنوان مجموعه نوآوری های علوم پزشکی دانشمندان اسلامی و ایرانی یاد شده است. در این مطلب از نشانه های سوزاک ذکر به میان رفته است(10) و ابومنصور را شاخصی دانسته اند که سوزاک را به جهانیان معرفی نموده است. جالب این که با نگاهی گذار به محتویات دو جلد کتاب وی با عناوین "الغنیّ و المغنیّ" و "التنویر" در می یابیم که یافته های بسیار زیادی توسط دانشمندان به جهانیان عرضه شده است. حال این که واقعیت های تاریخی بازتابی از نظمی است که موفقیت جهانی این مسیر را تعیین خواهد کرد.

 

 

شرح نسخه کتاب خانه کنگره

 نسخه موجود در کتاب خانه کنگره آمریکا از کتاب "الغنیّ و المغنیّ" که به تصحیح غدی کرم GHADAE KARAM از دانشمندان عرب رسیده است تحت عنوان مطالعه ای در باب غنی و منی اثر ابومنصور الحسن نوح القمری در اولین سمپوزیوم تاریخ علم در دنیای عرب معرفی شد و از نظر این محقق کتاب در سه قسمت یا آن چه ابومنصور می گوید در سه مقاله است. قسمت اول با نگاهی به تقسیم بندی آناتومیک و تشریحی به بیماری های اعضای بدن و تفکیک عضو می پردازد. قسمت دوم بیماری های سطحی و جلدی بدن را مورد مطالعه قرار داده و در مقاله سوم از علل تب ها سخن به میان رفته است.(1)

 

 

 

ابومنصور و مدرسه بنی سعد

در شکل گیری آن چه در دوران پزشکی و علم در قرون وسطی و دوران سیاه اروپا در مشرق زمین و ایران می بینیم ایجاد مدارسی است که توسط مردم با عناوین مختلفی چون وقف در اختیار دانشجویان (طلاب) قرار می گرفت. هر چند که هنوز دانشگاه به آن معنی که امروزه مراد ماست وجود نداشت ولی ابومنصور حسن بن نوح القمری ماحصل یکی از مدارس بوده است. این مدرسه، مدرسه بنی سعد بخارا بود که خود ابومنصور بعدها از اساتید آنجا شد. شهرت او در این مدرسه تا به آنجا رفت که ابن سینا پزشکی را به نیت این استاد آغاز کرد. دقیقاً سنت اروپایی که بعدها در ایجاد دانشگاه شکل گرفت در این منطقه دیده می شود. ابومنصور در مدرسه ای تحصیل می کند که بعدها استاد همان مدرسه می شود.(11)

 

 منابع:

1)     National Library of Medicine (NLM) Internet Portal Division Medical History, Section Islamic Medical Manuscripts, Abu Mansur Al - Qomri

2)     Manfred Ullmann, Die Medizin im Islam, Handbuch der Orientalistik, Abteilung I, 1 Erganzungsband vi, Abschnitt 236 and 147 .pp, (1970, Leiden: E.J.Brill

3)     A.Z Iskandar, A Descriptive List of Arabic Manuscripts on Medicine and Science at the University, of California, Los Angeles Leiden: Brill 1984.

4)     Savage – Smith, “Bodleian” A New Catalogue of Arabic Manuscripts in the Bodleian Lirary, Oxford, Arabic Manuscripts on: 1 Volume Medicine and Related Topics Oxford: Clarendon Press, Planned date of 2003 Publication.

5)     Fuat Sezgin, Medizin- Pharmazie- Zoologie- Tierheolkunde bis H., Geschichte des arabischen 430 ca, Leiden: E.J. Brill 3 Schrifttums, Band 319 P , 1970

6)     Richard Tapper & Keith Mclachlan, Technology and Tradition and Survival of Material aspects in Frank, 2003, Middle east, Central Asia 44-41 Cass Pub, P

7)     ANTONIO SCARPA and ANTONIO GUERCI, VARIOUS USES OF THE CASTOR OIL PLANT, 5 ,Journal of Ethnopharmacology 137 – 117 PP, 1982

8)     USEFUL PLANTS AND DRUGS OF IRAN AND IRAQ, 76 – 75 p, 1937 DAVID HOOPER

9)     http://www.islamicmedicines. Com/fotum/muslims-medical-contributions-made—340/history arabs-field-medical-knowledge.html

10)ماهنامه تخصصی اطلاع رسانی و نقد و بررسی کتاب، کتاب علوم و فنون، آبان 1388، مجموعه نوآوری های علوم پزشکی دانشمندان اسلامی و ایرانی، دکتر عبدالعلی محقق زاده، صفحات 66 تا 73 .

11)پژوهش نامه شماره 21 مرکز توسعه تحقیقات استراتژیک تشخیص مصلحت، نقش سنت حسنه وقف در توسعه علم ... ، دکتر سید حسین امیدیانی، صفحات 91 تا 130

 

 

 

 

 


سه شنبه 17 خرداد 1390

كشف اسرار جدید از آب زمزم

   نوشته شده توسط: موسسه احیای سلامت    

كشف اسرار جدید از آب زمزم



تحقیقات یك دانشمند ژاپنى نشان مى دهد،هزار قطره آب معمولى با اضافه شدن یك قطره از آب زمزم، خواص زمزم را پیدا مى كند

نتایج تحقیقات با استفاده از فناورى نانو نشان مى دهد آب زمزم در مكه مكرمه، آب معمولى نیست بلكه از خواصى برخوردار است كه در هیچ یك از آب هاى جهان پیدا نمى شود.

 

شبكه تلویزیونى العالم به نقل از پایگاه اینترنتى باب، با اعلام این مطلب توضیح داد: نتایج تحقیقات نانو تكنولوژى یك دانشمند ژاپنى نشان مى دهد اگر یك قطره از آب زمزم به هزار قطره آب معمولى افزوده شود، آن هزار قطره آب معمولى، خواص آب زمزم را پیدا مى كنند.

 

دكتر ماساروا یموتو از محققان ژاپنى افزوده است در تحقیقات و مطالعات علمى خود بر آب زمزم با استفاده از فناورى نانو نتوانسته است هیچ یك از خواص آب زمزم را تغییر دهد.

 

دكتر ایموتو گفته است آب زمزم منحصر به فرد و از آب هاى دیگر متمایز است و ساختار بلورى آب زمزم با همه آب هاى جهان متفاوت است.

این محقق ژاپنى اظهار داشته است همه مطالعات و تحقیقات در آزمایشگاه ها نتوانست هیچ یك از خواص این آب را تغییر دهد و ما تاكنون نتوانسته ایم علت آن را تشخیص بدهیم.

وى در پایان گفته است آب زمزم یك آب معمولى نیست.

گفتنى است دكتر ایموتو بنیانگذار نظریه تبلور ذرات آب است.


انواع چای ایرانی مورد تأیید ائمه معصومین(علیهم السلام)



چند نکته

ترجیحا این چای ها را با عسل،خرما یا توت میل کنید.اگر مبتلا به دیابت هستید با عسل میل کنید.چای را می توان با چند قطره آبلیموی تازه میل کرد.

 

چای گل گاو زبان و سنبل الطیب:                     طبیعت: گرم و تر

خواص: خوابآور، آرامبخش اعصاب، پایین آورنده فشار خون، رفع خشونت نای، سینه، تنگی نفس، گلو درد، مقوی دماغ، معده و کبد سرد، افزایش ترشح ادرار، ضد سردرد های عصبی، درد کلیه، قولنج، اسپاسم، تشنج، صرع، سودا، صفرا، وسواس و سنگ کلیه

طرز تهیه: دو قاشق غذاخوری(یک مشت)گل گاو زبان + یک قاشق غذا خوری(یک مشت کوچک)سنبل الطیب + دو لیوان آب جوش + نبات،نیم ساعت دم بکشد تا به رنگ قرمز آلبالویی در آید.

 


چای زیر فون:                                                                طبیعت: گرم

خواص: آرام بخش، ضد ناراحتی های عصبی، تشنج، میگرن های مزمن، بی خوابی، سردرد، بیماری های ریوی، زکام، غلظت خون، استفراغ، رماتیسم، آرتروز، نقرس، سیاتیک

مصرف زیاد موجب پایین آمدن فشار خون خواهد شد.

هشدار: برای خانم های باردار ممنوع است.

طرز تهیه: یک مشت زیرفون + دو لیوان آب سرد با شعله مستقیم ده دقیقه بجوشد سپس با شعله غیر مستقیم به مدت طولانی دم بکشد تا خوب رنگ بیندازد.

 


چای بادرنج بویه:                                                   طبیعت: بسیار گرم

خواص: مقوی قلب واعصاب، خونساز، تقویت کننده سلولهای مغز، فوق العاده آرامبخش، محرک معده، خواب آور، نشاط آور، ضد صدای گوش، تشنج، اسپاسم، بیماری های کلیوی، بوی بد دهان و خواب های وحشتناک(چای مورد علاقه حضرت علی علیه السلام)

طرز تهیه: یک مشت کوچک بادرنج بویه + دو لیوان آب سرد روی شعله مستقیم قرار دهید تا به نقطه جوش برسد سپس با شعله غیر مستقیم خوب دم بکشد.

 


چای بادرنج بویه و زیرفون:                                             طبیعت: گرم

خواص: تقویت قلب و اعصاب،خواب آور، نشاط آور، آرامبخش، خونساز، ضد بوی بد دهان، خواب های وحشتناک، بیماری های کلیه، صدای گوش

طرز تهیه: یک قاشق غذاخوری زیرفون + یک قاشق مرباخوری بادرنج بویه + دو لیوان آب جوش،باشعله مستقیم و ملایم حدود یک ساعت بجوشد سپس با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای به لیمو و زیرفون:                                                  طبیعت: گرم

خواص: آرامبخش، کاهش دهنده فشار خون، تقویت حافظه، و معده، خواب آور در شب، تب بر، شستشو دهنده کلیه، ضد سرماخوردگی، تشنج، نقرس، رماتیسم، سردرد و سرگیجه، ناراحتی های عصبی، میگرن، غلظت خون، آسم، اسهال، سینوزیت، صدای گوش و خستگی بدن

طرز تهیه: یک مشت بزرگ زیرفون + یک مشت کوچک به لیمو + دو لیوان آب سرد با شعله مستقیم و ملایم،حدود یک ساعت بجوشد،سپس با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای دارچین                                                                 طبیعت: گرم

خواص: ادرارآور،مفرح، محرک اعصاب، تقویت معده، کبد، قوه باه، قلب وعروق؛ کاهش درد کمر و مفاصل، تسریع جریان خون، نیرو بخش، باز کننده انسداد مجاری، پاک کردن سینه و حنجره، بالا بردن فشار خون، ضد:اخلاط رطوبتی، پا درد های رطوبتی، سرفه های رطوبتی، دلهره، بوی بد دهان، دردهای استخوانی، دیابت، سردی بدن

هشدار: برای زنان باردار مضر است.

طرز تهیه: چند عدد چوب دارچین + دو لیوان آب سرد با شعله مستقیم آرام جوش آورده سپس با شعله غیر مستقیم دو الی سه ساعت دم بکشد تا به رنگ آلبالویی درآید.

 


چای زنجبیل                                                       طبیعت: گرم و خشک

خواص: تقویت:حافظه، قوه باه، جهاز هاضمه، معده، قوای رییسه بدن؛ خونساز، تنظیم ادرار، خلط آور، ملین، درمان اسهال ساده و خونی، مانع بروز سرطان، کاهش چربی خون، بالا بردن فشار خون، مفید برای قطع حیض؛ ضد:ضعف اعصاب، رطوبت مزاج، بلغم، درد مفاصل، بیماری های مفصلی، کمر درد، مسمومیت غذایی، سرفه، تهوع و آشفتگی در مسافرت و انعقاد خون

هشدار: زیاده روی در مصرف باعث فشار خون و ضعف نیروی جنسی است.

طرز تهیه: نصف قاشق چای خوری زنجبیل(بسته به ذائقه خود)در یک لیوان آب جوش ریخته و در ظرف را گذاشته تا حدود ده دقیقه بماند سپس با کمی عسل مخلوط کرده،میل نمایید.

 


چای زعفران                                                                طبیعت: گرم

خواص: منضج و مصلح عفونت بلغمی، محرک نیروی جنسی و قوای مفزی، مفرح، نشاط آور، خنده آور، ادرار آور، خلط آور، آرامبخش، مقوی کبد و جهاز تنفسی، آشامیدن یک مثقال آن جهت تسریع در زایمان، تسکین آسم و سیاه سرفه، ضد:سرفه، حساسیت و کرم خوردگی دندان

 


چای نعناع                                                                     طبیعت: گرم

خواص: لطیف کننده خون، مفرح و مقوی قلب، مسکن ناراحتی های گوارشی، کمک به هضم غذا، مقوی اعصاب معده، بادشکن، اشتهاآور، دفع صفرا، پاکسازی و تقویت کبد و طحال، برای سرما خوردگی و بیماری های حلق و گلو (از پونه قوی تر است) ضد: نفخ، سکسکه، تهوع، اسهال، دل پیچه، بواسیر، دردشکم، تب

طرز تهیه: یک قاشق غذاخوری + سه لیوان آب جوش با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای پونه                                     طبیعت: اوایل بهار :گرم؛ پاییز: خشک

خواص: قوی ترین آنتی بیوتیک، بادشکن، رقیق کننده خون، ادرارآور، خلط آور، صفرابر، انرژی زا، بسیار مفید برای درد سینه و آزاد کردن اخلاط، تقویت: معده، قلب، جهاز هاضمه؛ ضد: تب ادراری، سرفه، حساسیت، نفخ، نقرس، سکسکه، آشفتگی، دل بهم خوردگی، خستگی، مفید جهت به تاخیر انداختن عادات ماهیانه

طرز تهیه: یک قاشق غذاخوری + دو لیوان آب جوش با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای چلتوک برنج                                                      طبیعت: گرم

خواص: سرشار از ویتامین های ب، تقویت مغز واعصاب و قلب، ضد یبوست مزمن، جلوگیری از ریزش و سفید شدن مو

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان آب جوش،با شعله مستقیم پنج دقیقه بجوشد سپس با شعله غیر مستقیم یک ساعت دم بکشد.

 


چای گلپر                                                          طبیعت: گرم و خشک

خواص: تقویت کننده عالی حافظه، قوه باه، قلب و عروق؛ اشتها آور، کمک به هضم غذا، شفابخش بیماری یرقان، پاکسازس کبد و دفع صفرا، تداوم آن برای سوزاندن چربی های بدن مفید است؛ ضد: صرع قوی، فراموشی، اسهال، تنبلی معده، جوش و دمل

طرز تهیه: یک قاشق مربا خوری رادر یک لیوان آب جوش ریخته،ظرفی را در آن گذاشته، می گذارید پانزده دقیقه بماند تا به رنگ زرد درآید.

 


چای کوهی                                                                   طبیعت: گرم

خواص: آرام بخش، ضد: حساسیت، ادرار آور، باز کننده گرفتگی های روده و کبد، تقویت سیستم ایمنی

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان آب وش با شعله غیر مستقیم مدتی دم بکشد.

 


چای میوه نسترن                                            طبیعت: معتدل و خشک

خواص: سرشار از ویتامین ث، مقوی معده، پایین آورنده فشار خون، ضد: قند خون، درد و ورم کلیه، اسهال

طرز تهیه: پانزده عدد را در یک قوری + دو لیوان آب سرد،با شعله مستتقیم جوش آید سپس شعله را کم کنید تا با همان شعله مستقیم یک ساعت باشد تا آب آن به تدریج بخار شود سپس با شعله غیر مستقیم سه ساعت دم بکشد.

 


چای بابونه                                   طبیعت: معتدل، دیم آن گرم و خشک

خواص: آرام بخش اعصاب و مغز ومعده و روده و تقویت آنها،افزایش شیر مادر ،اشتها آور، ادرار آور قوی، ضد: تب و لرز، انگل، یبوست، سردرد، سنگ مثانه، بلغم و صفرا

طرز تهیه: یک قاشق غذاخوری + دو لیوان آب جوش، با شعله غیر مستقیم مدتی دم بکشد.

 


چای به لیمو                                                                 طبیعت: گرم

خواص: آرام بخش، خواب آور در شب، تقویت حافظه و معده، رفع درد شکم، خستگی، صدای

گوش، ضد: میگرن، سردرد، سرگیجه، تپش قلب، نفخ، آسم، اسپاسم

طرز تهیه: یک قاشق غذاخوری + دو لیوان آب جوش،با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای آویشن                                                                 طبیعت: گرم

خواص: تقویت اعصاب بینایی، جهاز هاضمه، معده، کبد و کلیه، بالا برنده فشار خون، باز کننده انسداد، خشک کننده، تحلیل بادها و بلغم، لطیف کننده غذاهای غلیظ، اشتها آور، ادرار آور، جاری کننده حیض، تنقیه ریه، معده  روده ها و کبد از رطوبت بلغم، رفع کولیت های مزمن، افزایش شیر مادر، پاک کننده سینه، باز کننده گرفتگی های روده، ضد: انگل، رطوبت بدن، صفرا، زکام، سرفه، آسم، تنگی نفس، غلظت خون و ضد عفونی کننده و میکروب کش (شش برابر آنتی بیوتیک)

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان آب جوش،با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای اکلیل کوهی                                         طبیعت: گرم ومعتدل

خواص: گیاه معجزه گر قوی مقوی اعصاب، ادرادآور، پاک کننده ریه ها، بادشکن، تسکین درد کبد، برای تنگی نفس ، مفید برای بیماریهای عصبی وتشج، تقویت معده وبدن، ضد عفونت کلیه،صفرا، بلغم ، دلهره، اضطراب، آسم ،زکام، سیاه سرفه،  دردهای رماتیسمی استخوان وکمر،  سنگ کلیه ومثانه، کیسه صفرا، میگرن، بیخوابی، غلظت خون

طرز تهیه: دو قاشق غذا خوری + دو لیوان  آبجوش ، با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای گزنه                                                      طبیعت: گرم و خشک

خواص: تحلیل ورم های سخت، چاق کننده بدن، باز کننده انسداد کبدو طحال، وفم رحم، تنقیه کننده ریه و معده، افزایش نیروی جنسی،ضد قند خون،غلظت خون،چربی،صفرا، بلغم، سنک کلیه، سرطان، امراض کلیوی و خون در ادرار، خونریزی ها، ریزش مو، خستگی، انگل، کرم روده

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان  آبجوش ، با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای مرزنجوش                                              طبیعت: گرم

خواص: آرام بخش اعصال، بهترین داروی میگرن کهنه ودرد شقیقه ها وسردرد، خلط اور، تب بر، اشتها آور، تقویت عمومی بدن، ضد نفخ و ورم معده، اسهال، اخلاط مضره، سرما خوردگی.

طرز تهیه: یک مشت کوچک + دو لیوان  آبجوش در کتر ریخته با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای ریوند چینی                          طبیعت: گرم و خشک به سمت تری

خواص: ضد برودت معده و کبد، ضد سرفه مزمن، تنگی نفس، سل، زخم ریه، زخم رودهف استسقاء، یرقان، مسهل اخلاط غلیظه و رقیقه، مدر، ضد دردهای کلیه، مثانه ورحم.

طرز تهیه: چند تکه از آن را + مقداری آب که آن را بپوشاند با شعله مستقیم آرام جوش آورده بعد آن را با شعله غیز مستقیم 2 الی 3 ساعت دم بکشد تا به رنگ آلبالویی در آید .

 


چای استخودوس                                طبیعت: گرم وخشک

خواص: آرام بخش اعصاب ، تقویت کننده سلولهای مغز، افزایش شیر مادر، تحلیلی نفخ و گاز روده، فرح آور، باز کننده انسداد عروقی، مسهل بلغم و سودا خصوصا سودای مغز، ضد میگرن، زکام ، اسم، برونشیت، دل پیچه، رماتیسم، درد سینه، تنگی نفس، سرفه ، اگزما، ضد عفونی کننده دستگاه مجاری ادراری، در اکثر بیمارریها کاربرد دارد.

طرز تهیه: دو قاشق غذا خوری + دو لیوان  آبجوش ،در کتری ریخته با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای فلوس                                         طبیعت: معتدل

خواص: مسهل صفرا، دافع اخلاط فاسد، ضد: افسردگی ، صرع، میگرن ، بواسیر، یبوست مزاج؛ تقویت: اعصاب، قلب، مجاری ادرار، دستگاه تنفسی.

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان  آب سرد؛  با شعله مستقیم کمی بجوشد بعد با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 

چای زیر ه سیاه                                  طبیعت: بسیار گرم

خواص: لطیف کننده، قابض، برطرف کننده بادهای غلیظ، بالا برنده فشار خون، سوزاننده چربی اضافی، تصفیه خون، مدر، افزایش شیر مادر، تحلیلی گاز معده و روده، درمان تنگی نفس، تحریک اشتها؛ تقویت: قلب وعروق معده.

طرز تهیه: 1 قاشق مربا خوری + دو لیوان  آبجوش ، با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای بهار نارنج

خواص: آرامبخش، مفرح، نشاط آور، اشتها آور؛ تقویت: قلب، اعصاب، نیروی جنسی؛ رفع دل پیچه و گاز معده، تسکین درد سینه و سردرد های عصبی.

طرز تهیه: یک قاشق غذا خوری + دو لیوان  آبجوش ، با شعله غیر مستقیم دم بکشد.

 


چای برگ درخت به                     طبیعت: گرم ومعتدل

خواص: قابض ، نرم کننده سینه، مقوی قلب، مفرح، نشاط آور.

طرز تهیه: 10 تا 15 عدد برگ را 20 دقیقه خیسانده و بشویید و در یک لیتر آب در قوری ترجیحا ظرف مسی حرارت دهید و به محض اینکه به جوش آمده فورا شعله را ملایم کنید تا  آب بدون حرکت  شروع به بخار کند و گاهی برگها را بر هم بزنید زمانیکه 3/1 بخار شد چای آماده است. (می توانیداز هل یا چوب دارچین برای برای معطر کردن استفاده کنید)